Op deze pagina is er ruimte voor gebruikers (roeiers, zeilers, stuurlui) en andere enthousiastelingen. Stuur uw teksten en/of afbeeldingen op per e-mail: info@waterlandsemelkschuit.nl

Melkemmers en juk van Frans Dekker

foto
Frans Dekker met juk en melkemmers

Toen de melkschuit nog dagelijks op Amsterdam voer, werd de melk in houten emmers en vaten vervoerd. Deze werden gemaakt door witkuipers. Zij waren gespecialiseerd in werk voor de zuivel. Er waren verscheidene kuipers in dit gebied zoals aan de Schellingwouderdijk (gebouw verdwenen, nu nummers 285-287), aan de Nieuwendammerdijk 229-231 en aan de Hendrik Soeteboomstraat in Oostzanerwerf (Tiemstra waarvan het inventaris verhuisd is naar de Zaanse Schans). Maar het is niet bekend welke de witkuiper was. De duigen (houten planken) werden mogelijk op maat gezaagd door één van de zaagmolens in Nieuwendam. Misschien wel De Liefde of de Vrede. Frans Dekker heeft nu (op basis van een bestaande melkemmer) een set melkemmers gemaakt en blauw geschilderd. Samen met jet juk dat vorig jaar gemaakt is door Wim Hoeve, die onlangs helaas is overleden, vormt dit een complete set. Overigens was dit blauw de kleur van tapte melk, zoals dat heette in de 19e eeuw. Tegenwoordig is dat vervangen door halfvolle melk. We zijn nog op zoek naar meer informatie hierover.

Onderhoud schuit 2020/2021 van Ruud Webbers

De schuit is ook dit jaar weer in de winterstalling gegaan bij de Ouwe Helling aan het Noord Hollands kanaal. Frans Dekker en ik (Ruud Webbers) hebben dat gedaan met een motor die steeds afsloeg, maar dat is gelukt. We hebben de schuit winterklaar gemaakt. Dus afgedekt en alle losse delen eraf. Deze hebben we weer mogen opslaan bij De gebroeders Hoeve. Onze dank hiervoor.

Melkschuit bij de Ouwe Helling

De motor heb ik in februari voor een servicebeurt weggebracht en die was ivm een corona-uitbraak aldaar net op tijd klaar. Hij startte gelukkig meteen, maar we hadden wel een gedoe met de achteruit. Dit heeft Frans ondertussen opgelost. We mochten ivm Corona maar met een beperkt aantal mensen aan de schuit werken en dus hebben Frans en ik dat alleen gedaan. Wij hebben alle scheuren uitgefreesd en daar nieuwe latten ingelijmd en de huid en het liggende werk netjes geschuurd en afgelakt.

We hopen dus dat de schuit nu echt dicht is en dat de pomp alleen regenwater hoeft te pompen. Het breeuwwerk is door Jippe gedaan en ziet er prima uit. Verder hebben de gebroeders Hoeve de kist onder handen genomen en er komt een nieuw slot op. Het reclamebord krijgt nieuwe posters en wordt door Frans gereviseerd. In het voorjaar van 2021 willen we de masten en giek nog kaal trekken en in de lijnolie zetten en de tuigage nakijken en alles wat oud is opnieuw maken en splitsen.

Gedichten van Neeltje van Pel

ROEIEN I


Oh, te roeien in zo’n boot!
Riemen van vier meter lang,
zes man – drie aan ieder boord –
een stuur.


Elke slag schept druppels uit het
watervlak die, slechts een oogwenk
hangend aan ‘t gelakte blad, bij
‘neer’ gaan rollen en hoe
stralend ook belicht door zon
vallen in hun oorsprong
terug.


Elke slag ook schokt de schuit
vooruit en elk ‘haal op’
vertraagt zijn vaart.


In wielend ritme draait de riem
door ’t water, speelt met druppels en
met blad het eeuwig spel
van opkomst, bloei en val
tot wij zijn uit
geroeid.

ROEIEN II

Wij roeien op een uitgestrekte plas,
waar hier en daar de slappe grond zijn veen
heeft uitgebraakt als zwarte, natte puisten:
pestbuilen van de bouwzucht van de mens
die voor zichzelf aan de einder ruimte
in de lege waterweidsheid schept.

De lucht is nevelblauw en lauw de avond.
Wij roeien, voor het laatst in dit seizoen,
over lui bewegend water. Meerkoeten,
in een dichtopeengepakte troep rustend,
vluchten, in zwarte drift klaterend water
weg trappend, voor onze luidruchtigheid.

Wij meren bij het oude vlondervlot
dat volgend jaar vermolmd zal zijn en weg.
Wij nemen afscheid vooralsnog en klinken
op momenten die wij nog niet kennen.

De zon daalt en brandt gloeiende gaten
in de gitzwarte gevels aan de oude,
nog niet versterkte dijk. Wij luisteren
naar de verstrooide stiltegeluiden:
een dierlijke doodsnoodkreet, het tikken
van een touw tegen een mast, het metalig
luiden van de Kapelklok in de verte.

En ons drukke praten wordt een zwijgen.

Tekening van de melkschuit

Scheepstekenaar Alexander van Maanen heeft zich verdiept in de Waterlandse Melkschuit met als resultaat een prachtige tekening.

tekening
tekening Alexander van Maanen

Modelbouwers

model van Nico Molenaar

De melkschuit heeft meerdere modelbouwers geïnspireerd.

Zoals Nico Molenaar uit Julianadorp heeft een scheepsmodel gemaakt met schaal 1:40.

Foto model Waterlandse melkschuit van Frans Dekker
model van Frans Dekker

Ook modelbouwer Frans Dekker heeft onze Waterlandse melkschuit met grote precisie nagemaakt op een schaal van 1:25 in het originele materiaal: eikenhout en volgens de oorspronkelijke bouwwijze.
Hiervan is uitgebreid verslag gedaan in het blad De Modelbouwer (2018, nummer 3) van de NVM.